Meer dan de helft van de jongeren in West-Friesland voelt zich eenzaam. Maar wat betekent dat in het dagelijks leven? Hoe klinkt het als je luistert aan de keukentafel, op school, tussen vrienden? 

Ik maakte een een journalistieke serie waarin jongeren zélf aan het woord komen. Hun perspectief stond centraal: in wat ze me vertelden, in hoe ik het optekende, en in de beelden die erbij horen. Ik sprak met vriendengroepen in West-Friesland, luisterde naar wat er schuurt, waar het misgaat en wat wél helpt. De serie verscheen in woord en beeld in de krant, en een deel van de verhalen werd later ook gebruikt in een voorstelling van De Balie over eenzaamheid en jongeren na corona. Deze serie laat zien wat vaak onzichtbaar blijft en geeft ruimte aan de stem van jongeren.